این شهر که در نوع خود بی نظیر است در تپه های قرمز رنگ پترا ساخته شده و به عنوان جواهر اردن محسوب می شود. قدمت پترا در حدود 2000 هزار سال تخمین زده شده است و تا سال 1812 از دید جهان غرب مخفی بود. پترا در حال حاضر پربازدید ترین مکان توریستی اردن استو سازمان یونسکو نیز آن را به عنوان یکی از مهم ترین آثار ساخته شده توسط بشریت معرفی کرده است.

این بنا که در سال 72 بعد از میلاد ساختش آغاز شد جالب ترین ساختمان بنا شده توسط امپراطوری رم است. کولوسئوم در ابتدا به منظور تماشای مسابقات میان حیوان ها ساخته شد و سپس برای نبرد میان گلادیاتورها استفاده شد. این ساختمان عظیم ظرفیت 50 هزار نفر را دارد و هزینه ساخت آن به پول امروزی در حدود 1 میلیارد دلار است.

غار علیصدر تنها غار تالابی ایران و از معدود غارهای آبی جهان است. علیصدر همچنین بزرگ‌ترین غار آبی جهان می‌باشد.^{[نیازمند منبع]} این غار در ارتفاعات ساری قیه نزدیک روستای علی‌صدر شهرستان کبودراهنگ در استان همدان واقع شده‌است. ارتفاع غار از سطح دریا ۲۱۰۰ متر است.^[۲] محوطه غار دالان‌های پیچ در پیچ و دهلیزهای متعددی دارد. از مجموعه رشته آبها، دریاچه بزرگی در درون غار بوجود آمده و از این رو نفوذ به ژرفای غار تنها با قایق میسر است. غار علیصدر یکی از دیدنی‌های جهانگردی استان همدان است.

غار علیصدر ۲۳اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۱۵ دی ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

تاریخچه

زمین شناسان قدمت سنگهای این غار را به دوره ژوراسیک از دوران دوم زمین‌شناسی (۱۹۰-۱۳۶ میلیون سال قبل) نسبت می‌دهند.

مردم روستای علی صدر و روستاهای اطراف، از قدیم‌الایام به وجود این غار پی برده بودند و از آب آن بهره‌برداری می‌کردند. علاوه بر این، در صد سال گذشته، اهالی ده با هدایت مازاد آب نهر سراب به غار علیصدر، از آن به عنوان مخزن و سدی برای استفاده در فصل گرما بهره می‌برده‌اند و همین موضوع باعث شده بود تا سطح آب در قسمت شرقی غار تا ارتفاع ۲٫۲۰ متر یعنی تا نزدیکی دهانه ورودی غار بالا بیاید و امکان دسترسی به غار را تا سالها غیر ممکن کند؛ تا اینکه با وقوع زلزله مخرب فارسینج در ۲۲ آذرماه ۱۳۳۶، و ایجاد شکاف در کف غار سراب، آب نهر سراب به یکباره قطع شد و طی ۶ سال یعنی حدود سال ۱۳۴۲ سطح آب غار علیصدر به ارتفاع طبیعی خود رسید و ورود به غار میسر گشت و به تدریج پای کوهنوردان به درون غار باز شد.^[۳]

اولین کاوش حرفه‌ای و برنامه‌ریزی شده به غار علیصدر در ۵ مهرماه ۱۳۴۲ شمسی توسط گروهی ۱۴ نفره از اعضای هیئت کوهنوردی همدان انجام شد که توانستند با کسب اطلاعات قبلی و همراه بردن تجهیزات لازم برای حرکت روی آب، با عبور از دریاچه، از شعبات و تالارهای مختلف آن بازدید کنند و زیبایی و عظمت داخل آنرا ببینند و اولین اطلاعات را از وسعت و ژرفای دریاچه و طول و عرض و عمق وارتفاع غار بدست آورند.^[۴]

علی رغم انتشار خبر این بازدید و بازدیدهای متعاقب، تا سال ۱۳۵۲ دهانه غار تنگ و در حدود ۵۰ سانتیمتر بود و دسترسی به داخل غار تنها توسط کوهنوردان حرفه‌ای ممکن بود؛ تا اینکه عبدالله حاجیلو که از سال ۱۳۴۱ ریاست هیئت کوهنوردی همدان را بر عهده داشت و از جلب توجه مقامات برای توسعه غار مأیوس شده بود، شخصاً دست به کار شد و با مقبولیتی که در شهر و استان داشت با کمک مردم محلی و استفاده از بازوی هیئت کوهنوردی و انجمن شهرستان و استان، سرانجام دهانه غار در اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ به عرض ۵ متر و ارتفاع ۳ متر باز شد. در سال بعد، با بتون ریزی قسمتی از کف غار، مسیر خشکی نیز برای راهپیمایی در غار ایجاد شد و سپس با تجهیز غار به چند قایق و نیز تأمین روشنایی داخل آن، در تاریخ ۴ خردادماه ۱۳۵۵، غار علیصدر به بهره‌برداری رسید و بلیطهای چاپ شده برای بازدید گردشگران تحویل اداره تربیت بدنی همدان گردید.

موفقیت عبدالله حاجیلو در توسعه و معرفی غار تا بحدی بود که شاه را نیز برای بازدید از غار در ۵ مهرماه ۱۳۵۵ ترغیب کرد که طی آن مقرر شد علاوه بر ارتباط برق سراسری به علیصدر و روستاهای اطراف و آسفالت راههای دسترسی به غار، نسبت به ایجاد مهمانسرای جهانگردی در ده علیصدر اقدام شود.^[۵]

موقعیت جغرافیایی

دهانهٔ اصلی غار علی‌صدر در روستای علی‌صدر که مربوط به شهرستان کبودرآهنگ است، قرار دارد. همچنین این غار در فاصله ۷۵ کیلومتری شمال غربی همدان در کوههای زاگرس مطابق طول جغرافیایی ۱۵٫۳ درجه و ۳۵٫۱۸ درجه و عرض جغراقیایی ۱۸٫۸ درجه و ۴۸ درجه و ارتفاع ۱۹۸۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است. این منطقه دارای آب و هوای نیمه خشک است و میزان متوسط بارش سالانه ۳۰۰ میلی‌لیتر است. رشته علی‌صدر قسمتی از واحدهای شکل گرفته درغرب ایران موسوم به تشکیلات متعلق به دوران ژوراسیک است و با رشته‌های متناوب از شیستها و سنگهای شنی در لا به لای پایه آن و یک رشته از ترکیبات آهکی که مثل خاک رس خاکستری تیره بوده و به صورت لایه‌های نازک روی شیستها قرار گرفته و یک لایه سبکتر از کریستالهای آهکی در بالا قرار گرفته‌است که محصول تغییراتی است که ناشی از حرارت و فشار بالا مربوط به فعالیتهای آتشفشانی در غرب رشته کوه علیصدر است. رشته علیصدر به خودی خود چینه‌ای (قسمتی که از روی زمین بالا آمده باشد) از یک طاقدیس بزرگ است که محور اصلی اش درجهت شمال به جنوب است. زاویه قرارگیری لایه‌ها در غار علی‌صدر و نواحی مجاور آن در حدود ۴۰ الی ۴۵ درجه‌است. طول رشته علی‌صدر حدود دو کیلومتر است. بیشترین ارتفاع رشته ۲۱۸۰ متر است و ارتفاع در محل دهنه ورودی که در شمال رشته علیصدر قرار گرفته ۱۹۸۰ متر است.

در طرف جنوب، برآمدگی آهکی به مسافت حدود سی کیلومتر ادامه می‌یابد و به رشته کوههای چاله کن و سارقیه متصل می‌شود. محور طاقدیس دراین قسمت جنوبی درجهت N115E قرار می‌گیرد؛ بنابراین رشته علیصدر حد فاصل بین کوههای علیصدر و کوه چاله کن از رشته اصلی جدا شده و در قسمت جنوبی ۲۵ درجه در مسیر خلاف گردش ساعت چرخیده‌است [۴].

نام گذاری

همانگونه که گفته شد، اهالی روستا از این غار بعنوان مخزن و «سد» استفاده می‌کرده‌اند. از طرف دیگر، در بنچاقها و اسناد روستا، نام ده «علی سد»، ولی در شناسنامه‌های اهالی، «علی سرد» ذکر شده. در زمان احداث جاده برای روستا در سال ۱۳۵۰، پیمانکار مجری در تابلوی راهنمای پروژه نام جاده را «علیصدر» نوشت و از آن زمان به بعد، این نام برای روستا و غار مصطلح شد.^[۶]

قایقرانی در غار

آنچه غار علی‌صدر را از سایر غارهای آبی جهان متمایز می‌کند، سهولت استفاده از کانالهای آبی درون آن است که به سبب وسعت آن به‌راحتی می‌توان در آن طی مسیر کرده و با قایق‌های معمولی از درون آنها گذشت. براساس همین گزارش شکستهای زیادی در رشته علی صدر وجود دارد. بین ۳-۲ شکست در هر متر. به‌علاوه تعدادی سوراخ قیفی شکل در فواصل ۲-۱ متری مشاهده می‌شود که هر دو مشخصه، نفوذ سریع آبهای سطحی را تسهیل می‌کند

( تاج محل با ارزش ترین ساختمان ساخته شده در هند است که توسط پنجمین امپراطور مغول به یاد همسر فوت شده اش بنا شد. ساخت این بنا در سال 1642 آغاز شد و 22 سال زمان برد. در عملیات ساخت تاج محل از بیش از 20 هزار کارگر و هزار فیل استفاده شد. گفته شده که امپراطور مغول پس از پایان ساخت این بنا دستور داد تا دست معمار را قطع کنند تا دیگر هیچ وقت بنایی بهتر از این مکان نسازد. هزینه ساخت تاج محل با پول امروزی در حدود 1 میلیارد دلار است.

( تاج محل با ارزش ترین ساختمان ساخته شده در هند است که توسط پنجمین امپراطور مغول به یاد همسر فوت شده اش بنا شد. ساخت این بنا در سال 1642 آغاز شد و 22 سال زمان برد. در عملیات ساخت تاج محل از بیش از 20 هزار کارگر و هزار فیل استفاده شد. گفته شده که امپراطور مغول پس از پایان ساخت این بنا دستور داد تا دست معمار را قطع کنند تا دیگر هیچ وقت بنایی بهتر از این مکان نسازد. هزینه ساخت تاج محل با پول امروزی در حدود 1 میلیارد دلار است.

قارّه یا خُشکاد به انبوهه پیوسته‌ای از زمین بر روی کره زمین گفته می‌شود که معمولاً به صورت خشکی‌های جزیره مانند بزرگ سر از اب در آورده‌اند در این میان دو قاره آسیا و اروپا به هم چسبیده و تنها با رشته کوه اورال از هم جدا می‌شوند. که به اعتباری قاره اورآسیا هم نامیده می‌شوند. در دوره‌های باستانی جایگاه و آرایش قاره‌های زمین کاملآ دیگرگون و متفاوت با امروز بوده‌است. در آن دوره‌ها بسیاری از قاره‌های امروزی چسبیده به هم بوده و تشکیل چند ابرقاره را می‌دادند.

قاره‌ها معمولاً بر اساس عرف شناخته و متمایز می‌شوند و معیار مشخصی ندارند. به طور قراردادی هفت قاره شناسایی شده‌اند(از بزرگ به کوچک بر حسب مساحت): آسیا، افریقا، امریکای شمالی، امریکای جنوبی، جنوبگان، اروپا، اقیانوسیه.

این مجسمه که در یکی از بالاترین نقاط شهر ریو، در ارتفاع 700 متری با 30 متر بلندی ساخته شده  است. ساخت این مجسمه در سال 1921 آغاز شد و تا سال 1931 ادامه داشت، هزینه آن در آن زمان 250 هزار دلار بود که معادل 3.5 میلیون دلار امروزی است. این مجسمه که بیش از هزار تن وزن دارد در روز و شب از هر نقطه ای در شهر قابل مشاهده است.

رگ‌ها (سرخرگ‌ها، سیاهرگ‌ها و مویرگ‌ها)

رگ‌های ریز و کوچکی هستند که در اندام‌ها وجود دارند و باعث تغذیه اعضاء و بافت‌های مختلف می‌شوند. مولکول‌ها و گلبول‌های سفید از دیواره آنها گذشته و وارد بافت‌ها می‌شوند. فشار خون در مویرگ‌ها کم و حدود ۱۰ میلی‌متر جیوه است. مویرگ‌ها حد واسط سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌ها هستند.

ریو دوژانیرو (به پرتغالی: Rio de Janeiro) در جنوب شرقی کشور برزیل قرار دارد. این شهر پس از شهر سائوپولو بزرگ‌ترین شهر برزیل است و تا سال ۱۹۶۰ پایتخت این کشور بود. این شهر توریستی در کنار کوه‌های انبوه از جنگل و سواحل و خلیج‌های زیبای اقیانوس اطلس قرار گرفته‌است. شهر ریو دوژانیرو، میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ خواهد بود. شهر ساحلی ریو دارای ۳ ساحل به نامهای ساحل کُپاکاپانا، ایپانما و لِبلان است.
گفتنی است این سواحل به بهشت موج سواران معروف هستند. در «سواحل آزاد» شناگران و موج سواران می توانند به صورت کاملاً برهنه و بدون هیچگونه لباس شنا و مایو به شنا و گرفتن حمام آفتاب بپردازند. قسمتی از معروفیت این سواحل مربوط به این قانون است. در بالای کوه کورکووادو (corcovado) بزرگ‌ترین مجسمهٔ دنیا قرار دارد. این مجسمه ۷۱۰ متر ارتفاع دارد که شمایل عیسی مسیح را با آغوش باز به تصویر کشیده‌است. درپی میزبانی ریو دو ژانیرو برای المپیک موجی از شادی در این شهر به راه افتاد در پی انتخاب شهر ریو دو ژانیروی برزیل به عنوان میزبان المپیک دو هزار و شانزده موجی ازشادی در این شهر به وجود امده است.
به گزارش شبکه تلویزیونی بی بی سی ؛ مراسم انتخاب شهر میزبان رقابتهای المپیک دوهزار وشانزده که در شهر کپنهاگ پایتخت دانمارک برگزار می شد به صورت زنده از طریق مانتیورهای بزرگ در خیابانهای چهار شهر رقیب یعنی شیکاگوی امریکا ، توکیوی ژاپن ،مادرید اسپانیا و ریو دو ژانیروی برزیل برای علاقه مندان به این رقابت مهم ورزشی پخش می شد . زمانی که خبر انتخاب شهر ریو دو ژانیرو به عنوان میزبان المپیک دوهزار وشانزده اعلام شد حاضران در خیابانهای ریو دو ژانیرو انچنان خوشحال شدند که سر از پا نمی شناختند و جشن و شادی به راه انداختند.
ریو دو ژانیرو نخستین شهر در آمریکای جنوبی است که به عنوان میزبان رقابتهای مهم المپیک انتخاب می شود .

نام : کریم بنزما ملیت : فرانسه تاریخ تولد : هفدهم دسامبر 1987 قد : 182 سانتیمتر وزن : 74 کیلو گرم پست تخصصی : مهاجم محل تولد : لیون فرانسه علاقه ی او به فوتبال از حومه ی شهر لیون که او در آن رشد یافت آغاز شد . در 9 سالگی به المپیک پیوست ، شش سال بعد او به مدرسه ی ولاژ تولا پیوست . ما به بررسی زندگینامه ی کریم بنزما در چند بخش می پردازیم . کریم ینزما (19 دسامبر 1987) اصلیتی مانند زیدان دارد . هر دوی آنها در منطقه ی کابیلیای الزایر ریشه دارند. دا لاکهال بنزما ، پدر بزرگ کریم ، در آنجا می زیست تا این که بالاخره در دهه ی 50 ، خانواده ی بنزما به لیون کوچ کردند . بازیکن رئال اولین ضربه ی خود در زمین چمن به توپ را در ال برون ، در شمال شهر لیون زد . " هنوز صدای موسیقی رپ ماشین جوانانی که با خوشحالی از آنجا می گذشتند را به یاد می آورم . من همیشه با برادر کوچکم بازی می کردم ، من حمله می کردم و او دفاع می کرد ." کریم دز یک خانواده ی نه نفره ششم است . (پنج دختر ، چهار دختر) پدرش کارمند مجلس بود و مادرش خانه دارد . او همچنان به بازی در مدرسه ی ژان لورگت ادامه داد و سپس به ترایون بارون پیوست . او در این تیم توانست با هت تریک در برابر یک تیم لیونی ، نظر چند استعدادیاب را به خود جلب کند . او در آنجا اولین قراردادش را با المپیک منعقد کرد و شش سال بعد راهی مدرسه ی ژان مولین و تیم ژرلاند ولاژ تولا شد . خانواده اش به تشویق او می پرداختند . سلی ، خواهرش آن زمان را به یاد می آورد :" به یاد می آورم که همیشه در زمین فوتبال بود و با افرادی که سه چهار سال از او بزرگتر بودند بازی می کرد . او بیشتر در زمین فوتبال راحت بود تا در مدرسه . او در طبقه پنجم مدرسه تولا ولاژ اتاق داشت ، با چشم انداز استادیوم ژرلاند (استادیوم المپیک)" یاد گرفتم که چطور باید در یک خوابگاه زندگی کنم" حالا یانیس تافر (ستاره ی جوان لیون) به گفته ی خودش این اتاق را تصاحب کرده است . بنزما در در فوریه 2007 به اکیپ گفت : واقعا من هیچگاه علاقه ای به لیگ فرانسه نداشته ام ، قلب من همیشه در مادرید بوده است .